POŻEGNANIE JEZUSA Z MATKĄ Z CYKLU ŻYCIE MARII, 1504
Drzeworyt langowy, papier żeberkowy ze znakiem wodnym: tarcza z poprzeczną belką. Wym. 32 x 21 cm. Sygn. na klocku l.d.: AD, ołówkiem p.d.: 77532. Na odwrocie śr.d.: Zn(nieczyt) 3107, B92. Stan e, odbitka ok. 1600.
Bartsch 1808, s. 132, poz. 192; The Illustrated Bartsch, t. 10, s. 368, poz 292.
Prezentowana na aukcji kolekcja pozwala na przybliżenie rangi Dürera jako grafika i wirtuozerskiego opanowania przez niego technik rytowniczych. Warto zwrócić uwagę na muzealnej klasy pod względem rzadkości, męczeństwo Św. Katarzyny, poz. 10. Kolekcja prezentuje rozległość zainteresowań wielkiego artysty. Od tematów religijnych - poz. 10, 12, 113, przez quasi-mitologiczne poz. 14 i alegoryczne poz. 15, po świeckie - poz. 11, miłość z poz. 16, humanistyczne zainteresowanie aktem jako wyrazem doskonałości ludzkiego ciała - poz. 14. Ciekawostką dla miłośników grafiki jest odwrócona kopia contrepartie - poz. 14.
Aukcja 199 / Poz. 12 - POŻEGNANIE JEZUSA Z MATKĄ Z CYKLU ŻYCIE MARII, 1504
Do wylicytowanej kwoty doliczona zostanie opłata aukcyjna.
Albrecht DÜRER (1471-1528)
Malarz, grafik, rysownik, a także teoretyk sztuki. Jeden z największych artystów przełomu epok, przyjaciel uczonych i artystów, nadworny artysta cesarza Maksymiliana I, a potem Karola V.
Uczył się w warsztacie złotniczym ojca i u malarza Michaela Wolgemuta w czasach powstawania "Liber Chronicarum". Odbył podróż czeladniczą po Alzacji i Szwajcarii. Dwukrotnie wyjechał do Włoch (lata 1494-95 i 1505-06), gdzie kopiował miedzioryty Mantegni. W Wenecji znakomicie opanował technikę posługiwania się światłocieniem i półtonami. Po powrocie osiadł w rodzinnej Norymberdze, gdzie prowadził warsztat malarski i graficzny, w którym zatrudniał wielu uczniów i czeladników.
Dürer zrewolucjonizował grafikę, przemógł techniczne ograniczenia drzeworytu. Wprowadził cieńszą, delikatniejszą linię, wysubtelnił cieniowanie, w znacznym stopniu rozszerzając skalę waloru, nauczył się oddawać fakturę i przestrzenność rzeczy, co pozwoliło mu na niespotykaną przedtem szczegółowość i programową złożoność kompozycji. Opanował nie tylko drzeworyt i miedzioryt, ale próbował swoich sił też w kwasorycie i suchej igle. Nadał rycinom rangę samodzielnego dzieła sztuki. Świadomie wykorzystywał możliwości łatwego rozprzestrzeniania się odbitek do budowania swojej sławy, wydając całe serie grafik (najsłynniejsze: "Duża i Mała Pasja", "Apokalipsa"," Żywot Marii") i dbając o umieszczenie swojego monogramu w widocznym miejscu. Sztandarowymi dziełami rytowniczymi Dürera były trzy miedzioryty znane jako tzw. sztychy mistrzowskie: "Św. Hieronim w pracowni", "Rycerz, Śmierć i Diabeł" oraz "Melancholia I", nazwana przez Panofskiego jego psychologicznym autoportretem. Nie stronił też od bardziej jednoznacznych wizerunków własnych, jak w "Łaźni męskiej", gdzie poza sobą umieścił też swojego uczonego przyjaciela, Wilibalda Pirkheimera (otyły mężczyzna po prawej).
Aukcja 199: Grafika i rysunek ze zbiorów Kolekcjonera
Dom Aukcyjny DESA, Pałac Kmitów,, ul. Floriańska 13 I p,, Kraków, , 18 grudnia 2021, godz. 16.00
Licytuj z DESA