"TULIPANY "

Stanisław CHLEBOWSKI (1890-1969)

Urodził się w 1890 roku w rodzinie inteligenckiej w Braniewie. Ojciec, Antoni Chlebowski, był profesorem filologii klasycznej w gimnazjum w Braniewie. W 1901 roku rodzina wyjechała do Olsztyna. W 1904, po śmierci ojca, zamieszkał z matką i trzema siostrami w Gdańsku. W 1909 uzyskał maturę w gdańskim Gimnazjum Miejskim. W 1910 podjął studia architektoniczne w gdańskiej Wyższej Szkole Technicznej (Technische Hochschule Danzig), w 1915 uzyskał dyplom inżyniera. W czasie studiów w Gdańsku jego nauczycielami malarstwa na prywatnych lekcjach byli August von Brandis? i Fritz August Pfuhle?. Kontynuował naukę w Dreźnie i Berlinie, gdzie trafił do pracowni Lovisa Corintha. W 1921, zafascynowany impresjonizmem, wyjechał do Paryża. W okresie międzywojennym brał udział w życiu artystycznym Wolnego Miasta Gdańska, będąc jednym z najbardziej znanych gdańskich malarzy. Poza Gdańskiem, gdzie miał własną witrynę wystawową, wystawiał swoje obrazy w Berlinie, Paryżu, Poznaniu i Krakowie. Był współzałożycielem gdańskiego Künstlerbund (Związku Artystów), należał do Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie i Union Internationalen Fortschrittlichen Künstler (Międzynarodowej Unii Artystów Postępowych) z siedzibą w Düsseldorfie[3]. W czasie działań wojennych w 1945 spłonęła jego pracownia oraz niemal cały dotychczasowy dorobek artystyczny (800 prac). Główne tematy, jakie Chlebowski podejmował, to martwa natura oraz pejzaż (widoki Gdańska i okolic). Malował też kompozycje kwiatowe oraz sceny rodzajowe. Zainteresowanie francuskim impresjonizmem wpłynęło na wzbogacenie środków artystycznych oraz szczególną wrażliwość na światło.