Malarka. Od 1886 r. kształciła się w akademii monachijskiej. Naukę kontynuowała w akademii florenckiej, a także w Krakowie u Jana Stanisławskiego. W latach 1909-1910 prowadziła szkołę malarstwa i teatr amatorski w Starym Sączu. Mieszkała przez pewien czas we Włoszech. Z tego okresu pochodzą liczne obrazy przedstawiające tamtejsze widoki i zabytki. Podróżowała do Francji, Hiszpanii, Grecji, Turcji oraz Afryki Północnej, skąd także przywoziła inspiracje twórcze.
Malowała pejzaże, martwe natury, portrety, zwłaszcza osób związanych ze światem teatru, gdzie miała licznych znajomych. Znana jest z przedstawień widoków typowych dworków polskich z kolumnowymi gankami oraz ich stylowych, urządzonych antykami wnętrz, pod względem formatów i tekturowego podobrazia wzorowanych na pracach mistrza pejzażu Jana Stanisławskiego.
Regularnie wystawiała w TPSP w Krakowie, w galeriach warszawskich, lwowskich, uczestniczyła w wystawach w Londynie, Pradze, Rzymie, Bufallo. Obecnie jej obrazy znajdują się w zbiorach muzeów narodowych i w zbiorach prywatnych.
