Urodził się 13 maja 1912 w Bochni. Od 1947 roku uczył rysunku i malarstwa w Liceum Technik Plastycznych w Nowym Wiśniczu, a w latach 1958-1967 pełnił tam funkcję dyrektora. W swojej twórczości posługiwał się farbami olejnymi, temperą, gwaszem, akwarelą, uprawiał malarstwo na szkle, wykonywał rysunki. Jak sam twierdził, najbardziej lubił malować pejzaż, następnie architekturę, potem martwą naturę i wreszcie portret. Jego malarstwo ściśle związane jest z człowiekiem i otaczającym go światem. Wiele jego prac posiada także istotne walory ikonograficzne. Zrealizował polichromie w kościołach parafialnych w Łapczycy (wspólnie ze Z. Wójcickim), Pogwizdowie i Mikluszowicach. Zajmował się konserwacją zabytków sakralnych (ołtarze w kościele w Sobolowie, obrazy w Pogwizdowie, feretrony z kilku innych świątyń w Małopolsce; w 1955 przeprowadził konserwację obrazu Matki Boskiej Bocheńskiej.
