litografia, 36,5 x 27,5 cm, sygn. oł. p.d.: Eibisch 77 Litografia wg rysunku tuszem z lat 1956-1966, w katalogu wystawy: "Eugeniusz Eibisch. Obrazy olejne i rysunki", Muzeum Narodowe w Warszawie, 1967, nr kat. 108.
Malarz, rysownik, pedagog, związany ze środowiskiem École de Paris, członek ugrupowania Jednoróg i ZPAP. Swą twórczością nawiązywał do nurtu kolorystycznego. Studiował w krakowskiej ASP u J. Malczewskiego i W. Weissa (1912-1920). W latach 1922-1939 przebywał w Paryżu, gdzie aktywnie uczestniczył w tamtejszym życiu artystycznym, wystawiał na Salonach, w galeriach L. Zborowskiego i G. Bernheima. Po powrocie do kraju kierował katedrą rysunku w krakowskiej ASP, po wojnie był rektorem tej uczelni. W latach 1950-1969 uczył malarstwa w ASP w Warszawie. Początkowo interesował się doświadczeniami formistów, w okresie paryskim często nawiązywał do dramatycznej ekspresji malarstwa Soutine'a, by z czasem tworzyć kompozycje, w których zasadniczym elementem konstrukcyjnym stał się kolor. Malował studia portretowe kobiet, serie martwych natur i motywy pejzażowe.
