linoryt, odbitka wykonana ręcznie bez użycia prasy graficznej, 34,6 x 59,8 cm, sygn. oł. p.d.: Jan Nowak 1998 r.; oł. l.d.: Linoryt „Jesień”, monogramem na płycie p.d. Odbitkę prezentowanej grafiki posiada w swoich zbiorach Muzeum Śląskie w Katowicach. („Szczerze. Linoryty Jana Nowaka”, Muzeum Śląskie w Katowicach, 2014, il. s. 89).
Grafik związany ze śląskim środowiskiem artystycznym. W latach 1958-1959 uczył się technik graficznych u Stefana Suberlaka w Ognisku Plastycznym w Katowicach. Z zawodu górnik, w kopalni "Katowice" przepracował 28 lat. Był współzałożycielem koła plastyków "Gwarek 58" przy kopalni "Katowice". W 1989 otrzymał zezwolenie na wykonywanie zawodu artysty plastyka z Ministerstwa Kultury i Sztuki. Uprawia linoryt, miedzioryt i suchą igłę. W pracach artysty dominuje motyw śląskiego pejzażu i jego mieszkańców, często przedstawiony z ornamentalną drobiazgowością i bogactwem rozwiązań tematycznych.
(Maria Fiderkiewicz "Sztuka pogranicza. Miedzy etnosztuka a sztuka akademicką. Katalog zbiorów Muzeum Śląskiego", Muzeum Śląskie, Katowice, 2007, s. 132).
